Volg mij op: Facebook YouTube

Interview en recensie in Luchtvaartnieuws

9-2012

Luchtvaart nieuws interviewde mij over Indien plaats beschikbaar: 'SCHIPHOL - Gezagvoerder op een groot vliegtuig bij een grote luchtvaartmaatschappij. Dat brengt veel geld in het laatje, bezorgt je status en - als je een gentleman bent - vast ook heel veel aandacht van mooie vrouwen. Plus veel prachtige reizen naar verre oorden, uiteraard. Sofie Rozendaal laat in haar eind juni verschenen boek Indien Plaats Beschikbaar een andere type piloot zien: haar vader.

 


 

Vanwaar deze titel?

Mijn vader was piloot bij de KLM en ik vloog met hem mee op basis van een IPB-ticket. Een van die vluchten naar Los Angeles vormt het decor van dit boek. En de achterliggende gedachte is natuurlijk: mijn vader kon er alleen voor me zijn als zijn pilotenbaan het toeliet. 

 

Je vader komt er niet best vanaf in het boek. Er is geen hoofdstuk waarin hij het niet moet ontgelden.

Haha, dat klopt. Het is een echt vader-dochterverhaal. Met de nodige onderlinge problemen. Mijn ervaring is dat het pilotenvak een weerslag op een gezin kan hebben. Vaak denkt men direct aan status en geld, maar ik ken de keerzijde van het verhaal. Maar vergeet niet: het is een roman, niet alles is wat het lijkt. 

 

Geldt dat alleen voor je vader, of zit er meer fictie in?

Het is deels autobiografisch. Veel verwijzingen naar mijn tienerjaren kloppen echt. En natuurlijk ook in hoofdlijnen de relatie tussen mij en mijn vader. Maar het blijft een roman. Het is een verhaal dat alleen maar lijkt op wat ik zelf meegemaakt heb.

 

Je gaat in het boek erg ver met je beschrijvingen van het vliegtuig en in het bijzonder de cockpit. Was je niet bang dat je fouten zou maken?

Zeker! Dat heb ik echt willen voorkomen. Mijn vader heeft me op dit gebied enorm geholpen. En ik heb het ook laten lezen aan de derde piloot op de vlucht naar Los Angeles(Sofie kijkt schuin opzij naar haar vriend Jurjen. Ze lacht verlegen, kleurt rood zelfs. De derde piloot in het boek speelt een bijzondere rol in Indien Plaats Beschikbaar, zoveel is duidelijk.)

 

Had je een publiek voor ogen toen je het boek schreef?

Omdat het een vader-dochterverhaal is, zal het veel jonge vrouwen aanspreken. Maar ik hoop dat het boek ook mensen die iets met luchtvaart hebben weet te boeien.

 

Bij KLM moest je vader al op relatief jonge leeftijd met pensioen. Is dat bevallen? 
Hij wilde heel graag blijven vliegen! Eerst heeft hij nog een jaar op de Boeing 747 Cargo gevlogen bij Air China. Maar hij wilde toch dichterbij huis aan de slag. Nu is hij in Duitsland captain op de Boeing 767 van DHL.

 

Gaat je volgende boek ook over de luchtvaart?

Ik ben al wel voorzichtig begonnen aan een volgende roman, maar het zal niet over de luchtvaart gaan. Al kan het natuurlijk wel zijn dat dit thema in andere boeken nog eens terugkeert.

 

Interview tijdschrift Intens

9-2012

Tijdschrift Intens interviewde mij over Indien plaats beschikbaar, mijn persoonlijke verhaal en waarom ik dit boek wilde schrijven. 

De levensreis van Sofie: "Ik heb veel overwonnen heb het gevoel dat ik de demonen uit mijn verleden een plek heb kunnen geven. Het leven hoeft niet perfect te zijn. Ik probeer moeilijke momenten nu te koesteren en ze te zien als een bron van inspiratie. Want als ik dat allemaal niet had meegemaakt, was ik nu waarschijnlijk niet geweest waar ik nu ben".

Te gast bij Chicks & the City

mei 2012

Radioshow Chicks & the City nodigde mij uit om te vertellen over Indien plaats beschikbaar, mijn columns voor vrouwvriendelijke website Shespot.nl en allerlei andere onderwerpen! Ook gaf ik een schilderijtje weg aan een van de luisteraars. Zie hier het filmpje over mijn bezoek aan deze sprankelende radioshow: 

http://www.youtube.com/watch?v=E-GY1gjdSu0

 

 

Interview in Kompas en Havenloods Rotterdam

7-2012

Regionale krant Het Kompas interviewde mij over de verschijning van mijn romandebuut. Dit artikel verscheen ook in de Havenloods. 'Sofie Rozendaal is gek op de Hoeksche Waard. Ze is er geboren en getogen. Ze bracht haar jeugd door in Nieuwendijk en woont nu in Oud-Beijerland. Haar voormalige en huidige woonomgeving spelen een belangrijke rol in haar nieuwe boek met de titel 'Indien plaats beschikbaar'. Een essentiële scene uit haar boek speelt zich af in Klein Profijt. Lees meer:

 

Klein Profijt is voor de 25-jarige Sofie een extra bijzondere plek. "Op een nieuwjaarsdag kwam ik op het idee om dit deel van de Hoeksche Waard te betrekken bij het schrijven van een boek. Maar ook mijn vroegere school, de RSG, en schoolvriendinnen komen erin voor". Sofie heeft reeds drie boeken op haar naam. Haar eerste boek is 'Gek van eten, als voeding je leven regeert'.

Haar nieuwe boek, 'Indien plaats beschikbaar', is haar romandebuut. De kern van het boek is Sofie zelf en haar vader die piloot is. "Ik heb een periode in mijn jeugd gehad dat ik niet heb kunnen reizen. Daar gaat ook mijn eerste boek over. Een boek over angsten, verhullen van een eetprobleem en gek worden van je lijf. Maar ook over vechten en jezelf terugvinden. Vlak voor de pensionering van mijn vader dacht ik opeens 'we hebben daardoor veel gemist van elkaar'. Mijn vader en ik leefden in verschillende werelden, ondanks dat we in hetzelfde huis woonden. Ik wilde daarom graag met hem meereizen en zo kwam ik op het idee voor een roman. Het is eigenlijk een vader-dochter verhaal". Sofie zegt alles voor dit boek uit zichzelf gehaald te hebben. "Het uitkomen van dit boek is voor mij het hoogst haalbare doel dat ik tot nu toe heb kunnen bereiken. Verder gaan met schrijven is mijn grootste droom. In de eerste instantie gaat het mij eromd dat ik dit kan blijven doen. Natuurlijk hoop je op erkenning, maar voor mij is het al geslaagd met het uitkomen van dit boek. Een bekend schrijfster zijn is voor mij niet een vorowaarde om gelukkig te zijn".

Sofie is een creatief bezige bij. Ze schrijft boeken en werkt als freelancer voor kranten en tijdschriften. "Ik ben altijd overdreven creatief geweest. Als kind deed ik al alles: tekenen, film en muziek, maar ik merkte dat mensen het meest positief reageerden op mijn schrijfsels. In de boeken kan ik het meeste van mijzelf kwijt. Ik besefte ook dat ik daarmee geld kan verdienen". Inmiddels heeft Sofie alweer een nieuw idee voor een nieuw boek. De vorige drie boeken van Sofie zijn uitgegeven door kleinere uitgeverijen met een kleine oplage. Het nieuwe boek wordt uitgegeven door de groter uitgeverij Van Gennep in Amsterdam. "Ik was 23 toen ik het contract kreeg. Het is een hele eer en het geeft ook veel vertrouwen. Ik kan het soms bijna niet geloven". De presentatie van het boek vindt vrijdag 6 juli plaats om 19.30 uur in BC Klein Profijt. Daarna is het boek in alle boekwinkels te koop of te bestellen. Sofie heeft er twee jaar over gedaan om haar boek te schrijven. "Dankzij de reizen met mijn vader heb ik het boek kunnen schrijven. Ook tijdens het schrijfproces was hij er voor mij". 

Voorpublicatie 'Blonde manen'

9-2011

Aangezien 'Blonde manen' voornamelijk in de Hoeksche Waard afspeelt, plaatste regionale krant Het Kompas enkele fragmenten. "In de verte klonk het geronk van een combine. Het grote groene gevaarte reed als een alles verslindende sprinkhaan door het veld. Het vrat zich een weg door de zacht wuivende, okerkleurige tarwe en liet niets anders achter dan een weemoedig stemmend, verfomfaaid stoppelveld..."  Lees de voorpublicatie hier

Interview Algemeen Dagblad HW

De Hoeksche Waard editie van het Algemeen Dagblad interviewde mij over 'indien plaats beschikbaar', voor de rubriek 'Even vragen aan'. Ook plaatsten ze deze week een kleine aankondiging. 

'Ze schildert, ze maakt reportages, ze tekent en schrijft verhalen, maar vorige week bereikte Sofie Rozendaal (25) uit Oud-Beijerland een mijlpaal: haar debuutroman Indien plaats beschikbaar ligt in de winkels. In de roman beschrijft ze hoe hoofdperson Sofie haar vader leert kennen in de cockpit. Het is in totaal het vierde boek van Rozendaal, maar dit wel de bijzonderste. 'Het is nog moeilijk te bevatten'...

Ros magazine, decembernummer

12-2011

Tijdschrift Ros schreef over Blonde manen: 'Paarden hebben een bijzondere aantrekkingskracht op veel mensen. Ook op Sofie Rozendaal. Maar de omgang met deze dieren kan best moeilijk, confronterend of pijnlijk zijn. Niet iedereen is immers een paardenfluisteraar. In Blonde manen beschrijft Sofie hoe paarden een rol in haar leven hebben gespeeld. Hoe paarden voor bepaalde thema's staan en hoe zij zich daar aan af kan meten."

Radio Rijnmond

12-2011

DJ Chris Vemer interviewde mij voor haar programma 'Chris Natuurlijk', een lichtvoetige, culturele radioshow. Ik vertelde onder andere over Blonde manen, mijn jeugd in het kleine dorpje Nieuwendijk, wat paarden voor mij betekenen, en over mijn romandebuut Indien plaats beschikbaar. Een heel persoonlijk gesprek dus. Zelfs mijn kat Roel komt in het interview voor!

Luister het interview hier terug

Tijdschrift Vrij Ruiter

Tijdschrift Vrij Ruiter plaatste een groot artikel over 'Blonde manen': "Sofie Rozendaal (24) is schrijfster en houdt zich gepassioneerd bezig met schilderen. In oktober komt haar nieuwe non-fictie boek uit: 'Blonde manen', mijn leven met paardenkracht. Fragment: ' Ik ging iets naar voren zitten, zachtjes spoorde ik aan. Ze versnelde haar pas zonder te twijfelen of te haperen. Eerst draf, toen moeiteloos in galop. Ze maakte lange, golvende bewegingen, als het rustig opstijgen van een enorme vogel. Lotje had vleugels en ze nam mij mee. Ik zag hoe de blonde manen tegen haar goudkleurige hals sloegen, als schuimkoppende golven rollend tegen de kus. Ik reed niet op een paard, ik reed op de wind. Zij stond te koop, maar ik was verkocht..."

Kompas over expositie Sofie

10-2011

Regionale krant Het Kompas plaatste een interview naar aanleiding van mijn nieuwe expositie in het gemeentehuis. "Zolang als ik mij kan herinneren, schilder ik. Zelfs nog voor ik kon schrijven, tekende ik al. Het heeft dus altijd in mij gezete, en het hoort eigenlijk tot een dagelijkse bezigheid. Mijn werk omschrijf ik als kleurrijk, expressief, gevoelig en persoonlijk. Elk schilderij is gebaseerd op een gevoel. Iets dat ik ervaar en vorm wil geven op het doek. Dat kan om een emotie gaan, verdriet, geluk, verliefdheid, maar ook om een bepaalde sfeer, zoals een zonsondergang in de polder. Lees meer:

 

Het werk waar het meeste emotie in ligt, is mijn schilderij 'Hero'. Dit maakte ik in 2004, toen het helemaal niet goed met mij ging. In de loop der jaren hebben veel mensen op het doek gereageerd. Maar ik wil het absoluut niet verkopen, omdat het zo persoonlijk is. Het is het enige doek dat ik altijd in mijn huis heb hangen, ondanks dat ik het in zo'n 'donkere' periode heb gemaakt. Misschien is het juist daarom: door dit schilderij, kan ik de slechte herinneringen aan die periode letterlijk een plekje geven in mijn leven nu. Ik hoop dat mijn werk mensen aanspreekt. Wanneer mijn werk iemand raakt, is dat prachtig om te zien. Daar doe je het uiteindelijk voor, ik althans."

Tijdschrift Paard & Leven

01-2012

Tijdschrift Paard & Leven, over alle ins & outs op paardengebied, schreef een stukje over 'Blonde manen': 'Het boek behandelt thema's die veel meisjes zullen herkennen: volwassen worden, afscheid nemen en omgaan met teleurstellingen. Daarnaast delen verschillende deskundigen hun ervaringen met 'paardenkracht' en geven ze advies. Op die manier laat Sofie zien dat je geen paardenfluisteraar hoeft te zjn om goed met paarden te leren omgaan'

Interview door Hester Carvalho, NRC

8-2010

Het NRC plaatste een artikel over 'Mijn Michael'. Hester Carvalho interviewde mij: "Toen ze vier was zag Sofie voor het eerst een optreden van Michael, en tot haar twaalfde was ze in de ban. Over haar liefde voor Michael Jackson heeft ze nu een boek geschreven, Mijn Michael, waarin ze vertelt over haar jeugd als schoolmeisje in het dorp Zuid-Beijerland, dat maar aan één ding kon denken: hoe gaat het met Michael?" Zie hier meer.

Beschrijving in de Volkskrant,

juni 2010

De Volkskrant plaatste een stukje over mijn tweede boek: 'Mijn Michael gaat over Sofie en Michael, en ook over het leven van de fans, en hoe zij allemaal op hun eigen manier de wereld van Michael ervoeren in de tijd dat hij aan de top stond. Van het wachten voor de dranghekken, tot het achterhalen van zijn verblijfplaats. Het urenlange staan voor het podium en het diepe verlangen naar een ontmoeting.'

Interview door CJP.nl

juni 2010

Website CJP.nl interviewde mij over 'Mijn Michael':

Toen Sofie (23) als klein meisje Michael Jackson voor het eerst live zag, was ze verkocht. Fanclubdagen, vliegvelden en concerten werden opgezocht; glittersokken en zilveren laarzen aangetrokken. Haar ervaringen heeft ze nu verzameld in het boek Mijn Michael. 

Lees meer..


 

Je draagt Mijn Michael op aan alle fans van Michael Jackson. Is het boek ook interessant voor lezers die geen fan zijn?
‘Zeker, want het boek gaat meer over fanschap dan over Michael Jackson zelf. Voor iedereen die ooit fan is geweest van iemand is het boek herkenbaar. Hoe het is om naar fanclubs te gaan bijvoorbeeld, en het gevoel om je idool in het echt te zien. Dat is een gek gevoel – ik was iedere dag bezig met Michael Jackson, maar pas toen ik hem in het echt zag, begon hij te “leven”.’

Hoe ben je op het idee gekomen om een boek te schrijven over je ervaringen?
‘Vorig jaar zag ik This Is It in de bioscoop en plotseling kwamen alle herinneringen uit mijn kindertijd terug. Ik dacht: hier moet ik iets mee. Ik had al contact met een uitgeverij over een ander boekidee, maar dat heb ik meteen aan de kant geschoven om dit boek te maken.’

Begin jaren negentig was het nog cool om fan van Michael Jackson te zijn. Hebben de schandalen daarna je nooit doen twijfelen aan je fanschap?
‘Als kind, toen de eerste schandalen kwamen, niet. Ik was daar niet zo mee bezig en luisterde in die tijd ook naar mijn moeder, die ervan overtuigd was dat Michael onschuldig was en het slachtoffer was van mensen die op zijn geld uit waren. Mijn moeder was vroeger trouwens niet echt fan, maar sinds we samen naar een concert in Webley zijn geweest is ze om. We hebben een hele sterke band.’

Je beschrijft in je boek dat je je begon te schamen voor je fan-zijn op de middelbare school. Hoe reageerden vriendinnen en vriendjes?
‘Tegen de tijd dat ik vriendjes kreeg, was ik al over mijn grootste fanschap heen, dat werd namelijk wat minder toen ik ouder werd. Maar mijn vriendinnen moesten er altijd wel om lachen. Tot aan de brugklas kende iedereen me ook als echte fan; ik zat op een hele kleine basisschool waar ik gewoon met zilveren laarzen naartoe ging. Toen ik naar de middelbare school ging, waarschuwden klasgenootjes me: “Trek die maar niet meer aan”, haha.’

Zoals je bij iedere ramp onthoudt: waar was jij toen je hoorde dat Michael Jackson dood was?
‘Ik zette ’s ochtends de tv aan, een uur of half acht, en Femke Wolthuis van het Ontbijtnieuws vertelde het. Meteen belde ik mijn moeder, die opnam met “Ik weet het”.  Die hele dag was zwaar voor me, het voelde alsof er nu écht een einde aan mijn kindertijd was gekomen. Ook al was ik de laatste jaren een minder groot fan, je blijft toch altijd naar de muziek luisteren en het nieuws volgen.’

Wat vind je van de herleefde aandacht voor de ‘King of Pop’, die de laatste jaren van zijn leven verguisd werd in de media?
‘Dat is een beetje dubbel. Het is natuurlijk hypocriet, maar aan de andere kant ben ik blij dat hij nu in zo’n positief daglicht staat. Ach, als z’n grote ster overlijdt hoort die omslag er een beetje bij.’

Je vorige boek, Gek van eten, ging over je strijd met anorexia. Waarom schrijf je over zulke persoonlijke onderwerpen, is dat niet juist lastig?
‘Ooit wil ik weleens ander werk maken, maar ik denk dat een persoonlijk verhaal op dit moment het beste is dat ik kan geven. De stap om te schrijven wordt door zulke onderwerpen kleiner; je hebt al een rond verhaal in je hoofd. Ergens is het een gek idee dat iedereen daardoor in mijn leven kan duiken, maar ik hoop dat ik mensen ermee kan helpen. Bovendien voel ik heel goed aan wat ik wil delen en wat ik voor mezelf wil houden.’

Je zei net dat je een eerder idee voor een boek opzij hebt geschoven voor Mijn Michael. Pak je dat plan straks weer op?
‘Sterker nog, ik ben alweer bezig aan dat idee. Als het zo ver is horen jullie het meteen!’

Sofie Roozendaal – Mijn Michael
Uitgeverij: Just Publishers
254 pagina’s
Prijs: € 17,95

www.sofierozendaal.nl

Prijsvraag op Fok.nl

juni 2012

Website Fok.nl schreef een stukje over Mijn Michael en plaatste een prijsvraag om het boek te winnen!  Lees hier meer

BNN, Vara, Veronica

juni 2010

Voor  de promotie van "Mijn Michael" was ik te gast bij verschillende radioprogramma's, te zien in deze aflevering van mijn videodagboek

Culturele Kring

mei 2010

De Culturele Kring schreef dit over mijn werk: "De kleurrijke schilderijen en collages van Sofie zijn tijdens de openingstijden te bewonderen in de bibliotheek te Hoeksche Waard. Rozendaal schildert hoofdzakelijk met acrylverf, maar maakt er in een aantal gevallen hele collages van. Ze werkt dan met vele materialen, zoals tijdschriftenknipsels, foto's en glitters. In haar schilderijen maakt ze gebruik van contrasterende kleuren: lekker felle kleuren naast zwart of andere donkere tinten." Lees hier meer

Radio interview EO

11-2008

In oktober 2008 kwam mijn eerste boek uit, 'Gek van eten, als voeding je leven regeert'. De EO nodigde mij uit om hierover te vertellen in radioprogramma 'Dit is de dag'. Presentatoren Arie Boomsma en Tijs van den Brink interviewden mij over het boek en mijn persoonlijke verhaal.  Luister het interview hier terug

 

Interview door Algemeen Dagblad

juni 2010

Het Algemeen Dagblad interviewde mij over Mijn Michael. Fragment: "Hoe ben je op het idee gekomen om een boek te schrijven over je ervaringen? 'Vorig jaar zag ik This is It in de bioscoop en plotseling kwamen alle herinneringen uit mijn kindertijd terug. Ik dacht: hier moet ik iets mee doen. Ik had al contact met een uitgeverij over een ander boekidee, maar dat heb ik aan de kant geschoven om eerst dit boek te maken..."

 

Artikel in De Weekkrant

februari 2010

De Weekkrant interviewde mij over 'Mijn Michael': "Dit boek gaat over de fans van Michael Jackson. Over hoe zij deze man beleefden, wat voor invloed hij op hen gehad heeft en over de liefde die zij voelden.' Om aan stof te komen voor dit boek, interviewde Sofie diverse fans en reisde ze ondermeer naar Londen waar een grote expositie te zien is over deze wereldster. Ook reisde ze naar Los Angeles. Hier ontmoette ze de Nederlandse danser Timor Steffens, die mee zou dansen op de This is It-tournee'. Lees het artikel hier

Interview door Jackie

2009

Tijdschrift Jackie interviewde mij over Gek van eten.

 

Interview door Santé

2009

Tijdschrift Santé interviewde mij over Gek van eten.

 

Interview door Glans magazine

2008

Glans Magazine plaatst een groot interview met mij: "Zaterdagochtend, buiten is het koud en druilerig en ik wacht in een cafe op Sofie. Gelukkig heb ik foto's van haar op hyves gezien, dus geen witte anjer in knoopsgat of krant onder de arm als herkenningsteken... Ik herken haar meteen als ze Moods binnen komt lopen. Een lief gezicht met mooie, grote ogen en ze komt op een charmante manier wat verlegen over. Ik moet, mede door haar ogen, een beetje aan Mangastriptekningen denken en ook aan haar eigen schilderijen. Daarop komen vaak dieren voor, met grote ogen, die voor mijn gevoel melangolie en kwetsbaarheid uitstralen.

Lees meer:

 

 

 

 

 

4 in het land - RTL 4

maart 2006

CD om aandacht te krijgen voor anorexia nervosa

De behandeling van anorexia nervosa. Moet je mensen die aan deze eetstoornis lijden dwingen om aan te komen. Wél, volgens een nieuwe richtlijn van de behandelaars van deze ziekte. Binnenkort zal deze nieuwe regeling van kracht gaan. Maar de patienten-vereniging is hier niet mee eens. Ook de 19-jarige ex-patiente Sofie Rozendaal kan zich niet voorstellen dat zij beter zou zijn geworden door dwangvoeding. Haar strijd tegen anorexia is heel anders verlopen. en om dit met anderen te kunnen delen, heeft ze daarover een single uitgebracht.

Bekijk het tv fragment hier.

Interview door Algemeen Dagblad

oktober 2008

Het AD interviewde mij over 'Gek van eten': "Het idee om iets met haar verhaal te doen kreeg Sofie nadat ze auditie had gedaan voor het televisieprogramma Six Pack. Tot de allerlaatste ronde kwam ze, maar de programmamakers dachten niet dat de blondine bij de rest van het team zou passen. ,,Iets waar ze achteraf ook wel gelijk in hadden,’’ vertelt Sofie. ,,Maar nu moest ik echt gaan nadenken wat ik wilde doen. Ik besloot mijn verhaal te vertellen. Ik mailde mijn idee naar verschillende uitgeverijen, en binnen een uur had ik een reactie van mijn huidige uitgever.’’


"Ook in de verhalen van de twaalf personen die centraal staan in haar boek, herkende Sofie veel. Al deze personen hebben een eetprobleem, lichamelijk of psychisch. ,,Maar allemaal krijgen we met dezelfde dingen te maken. Elk verhaal is voor mij even aangrijpend en herkenbaar.’’

Lees het hele interview hier

Interview met CJP.nl over Gek van Eten

2008

CJP interviewde mij over 'Gek van eten'. Framgent: "Na een scooterongeluk kwam Sofie (21) het revalidatiecentrum in als 'een kreupel scharminkel met meer anorexia dan karakter'. Ze schreef zich beter met Gek van eten, een boek vol heftige verhalen van mensen met eetproblemen. Brachten de verhalen van de mensen die je interviewde ook herinneringen bij haar terug? "Het deed wel wat met me, maar ik vond het niet moeilijk om objectief te blijven. Ik probeerde zoveel mogelijk vanuit de mensen zelf te schrijven. Het idee om mijn dagboek erbij te publiceren was er al. Daarop is Gek van eten gebaseerd: dat je geconfronteerd wordt met fysieke aandoeningen, waardoor je geestelijk anders tegen jezelf aan gaat kijken." Lees het interview hier

Interview door Algemeen Dagblad

februari 2006

Het AD interviewde mij: Sofie Rozendaal (19) was veertien toen ze anorexia kreeg. ,,Het begon bij mij als een fobie voor overgeven. Later zag ik dat het afvallen een bepaald genoegen gaf. Je voelt je machtig.’’ Maar eigenlijk was het een nachtmerrie. ,,Want elke dag dat je afvalt, gaat er weer een stukje van je dood.’’


Twee jaar geleden verbrijzelde Rozendaal bij een scooterongeluk haar enkel. De jonge Zuid-Beijerlandse kwam in een rolstoel terecht en kon pas na een half jaar weer redelijk lopen. Van de artsen kreeg ze te horen dat het nooit meer goed zou komen. Ze kan veel dingen niet meer doen. ,,Het doet altijd pijn." 

Lees het interview hier

Interview door tijdschrift Fancy

05-2006

Tijdschrift Fancy interviewde mij over mijn muziek, schilderijen en het overwinnen van mijn eetstoornis: "Sofie hongerde zichzelf jarenlang uit, om zichzelf maar af te sluiten van haar eigen gevoelens. Tot een scooterongeluk ervoor zorgde dat ze in een klap weer in de werkelijkheid terecht kwam. Als ze niet zou vechten, zou ze niet genezen."

 

Interview door Spunk

APR 13 2006

Jongeren platform Spunk.nl interviewde mij over mijn muziek, eetstoornis en schilderijen: "In Let op spreken Spunkers met jonge mensen die je in de gaten moet houden. Dit keer met Sofie Rozendaal (19) a.k.a. Meisje Mike. Kunstenares in de dop in meerdere disciplines met een bijzonder verhaal. Hoe een ongeluk je leven toch een mooie draai kan geven.

 


Je hebt een half jaar in een revalidatiecentrum gezeten, dat heeft je veranderd... 'Ja zeker. Ik ben daar terechtgekomen door een scooterongeluk met mijn ex-vriendje. Hij haalde in in een bocht waardoor mijn enkel werd verbrijzeld door de betonnen rand van de dijk. Daarna is mijn leven nooit meer hetzelfde is geweest. Het ging al niet goed, maar dit was echt het dieptepunt. Eenmaal in het revalidatiecentrum sprak ik veel mensen die voor het leven getekend waren, soms helemaal verlamd en in rolstoelen, die toch nog gelukkig waren. Toen ben ik mezelf tegengekomen. Ik schaamde mezelf voor de anorexia die ik had, dat ik heel lang niet heb gegeten alleen om mooi te zijn. Als ik me nu onzeker voel dan hoef ik alleen maar terug te denken aan die mensen en dat is het snel voorbij. Ik kan nog lopen!'

Dat scooterongeluk was dus uiteindelijk een zegening...? 'Misschien wel ja! Maar het scooterongeluk dat ik heb gehad, de anorexia die er aan vooraf ging en de jaren dat ik eigenlijk heel ongelukkig ben geweest heb ik zo langzamerhand ook wel verwerkt met kunst maken. In dat opzicht is creativiteit en kunst een therapie voor me.'

Wat maak je dan allemaal? ?'Muziek ten eerste. Ik heb een platencontract bij een klein label, Funkface records. Het is de bedoeling dat binnenkort in ieder geval de tweede single uitkomt en later dit jaar het album. Verder maak ik schilderijen, die ik veel exposeer en soms zelfs verkoop.'

Is er een bindende faktor, een onderwerp dat je bezighoudt? ?'Dingen die mij iets doen. Als ik iets zie of iets meemaak wat mij raakt dan kan ik dat kwijt in creativiteit. Hele concrete gebeurenissen, zoals het drama dat tussen mij en mijn ex-vriend heeft plaatsgevonden, daar schrijf ik liedjes over en de gevoelens die wat meer onder de oppervlakte liggen uit ik in mijn schilderijen.'

Angst, schoonheid en naiviteit lijken terugkerende thema's, vind je dat zelf ook?? 'Schilderijen die ik maak hebben vaak wel iets onnozels, iets knuffelbaars. Dat zijn dingen die ik kwijt was geraakt en terug moest vinden. Als je anorexia hebt ben je zover weg van liefelijkheid en sowieso van liefde. Angst hoort zeker bij die periode in mijn leven.'

Je hebt een single uitgebracht, Weerbericht. Waar gaat dat over; na regen komt zonneschijn? ?'Dat gaat over die ex-vriend. Het is het weerbericht voor het liefdesverdriet, tijdens het liefdesverdriet en er na. Dat idee kwam zomaar in me op toen ik op een ochtend het weerbericht zat te kijken.'

Het liedje komt nogal luchtig, bijna cabaret-achtig over, wordt je hele album zo? ?'Je bent de eerste die dat zegt! Maar wat betreft het album, dat wordt een mengeling van veel verschillende soorten muziek. Van hiphop tot meer club-achtige muziek, het is moeilijk denk ik om er een term voor te verzinnen.'

Interview in Cosmopolitan

11-2006

Tijdschrift Cosmopolitan interviewde mij naar aanleiding van mijn expositie in revalidatiecentrum Rijndam. Het ging over het scooter ongeluk, waar ik op mijn 17e bij betrokken raakte, en mijn eetstoornis. Fragment: "Voortdurend was ik met mezelf bezig. Als ik langs een raam liep of voorbij een spiegel of autoruit kwam, keek ik naar mezelf. Gewoon om te zien hoe mijn lichaam eruitz zag. In het begin had ik een lijstje gemaakt waarop voedingsmiddelen stonden: gewoon de normale dingen die ieder mens eet. Brood, groente, vlees maar ook chocolade en snoepgoed. Steeds streepte ik daar dingen van af totdat ik per dag alleen nog maar een appel en wat sla at. Iets waarvan natuurlijk geen mens kan leven. Maar anorexia geeft je een soort adrenaline waardoor je het kunt volhouden totdat je echt instort, iets dat ook gebeurde..."

Artikel in het Kompas

11-2004

Het Kompas interviewde mij over mijn eerste expositie: "Een nieuwe expositie is voor een kunstenaar waarschijnlijk altijd spannend. Het wordt nog heel wat spannender als het de eerste expositie is en helemaal als de kunstenares nog maar 17 jaar oud is en nooit les heeft gehad. Het werk van de 17-jarige Sofie Rozendaal uit Nieuwendijk is de hele maand november te zien in De Lindehoeve in Oud-Beijerland. Lees meer:


Sofie tekent en schilder al van jongs af aan. "Altijd en overal. Het zit ook wel in de familie", verklaart ze bijna verontschuldigend. Want hoewel haar direct familieleden haar hobby niet delen, is haar oom Arjo Rozendaal wel een bekende schilder. Toen Sofie in de brugklas zat kreeg ze haar paard Lotje, een Haflinger, dus geen ranke merrie maar een uit de kluiten gewassen dier. "Toen ben ik begonne met paarden te tekenen, uren zat ik in de wei en in elk paard dat ik teken zie je wel iets van haar terug", vertelt Sofie enthousiast. Ze schakelde over op aquarelverf en later acryl. Ook legde ze zich op andere onderwerpen toe, als katten, honden en een heel bijzonder uiltje genaamd 'Lietje'. Maar al die tijd bleef het paard toch wel een favoriet onderwerp. Een andere bron van inspiratie is de herfst. "Het gaat om een gevoel. De herfst heeft heel veel diepte en warmte. Dat probeer ik vast te leggen om dat gevoel vast te houden", legt de kunstenares uit. 

Ook blijkt de buurtbus stof voor meer schilderijen op te leveren. De meesten hebben een hekel aan lange busritten, maar Sofie heeft het gevoel dat ze de hele wereld ziet en blijft het geweldig vinden. Wie op grond van deze vorbeelden gedetailleerde natuurtekeningen verwacht, zal bij het zien van Sofie's werk verrast worden. Want met alle inspiratie uit de natuur heeft ze met alle analyses die ze maakt een zeer eigen stijl ontwikkelt. Heel kleurrijk, met grote contrasten en bijzonder expressief. "Ook een beetje dromerig", zegt zijzelf. 

Desgevraagd licht ze bij enkele werken toe wat haar bewoog. "Daar voelde ik me heel vrij", vertelt ze bij een schilderij van een rennend paard. Ze wilde beweging weergeven en niets kan dat zo goed als een paard 'zo soepel, zo in balans'. Dan is er ook een verrrassend schilderij over thee. "Je ziet vaak op verpakkingen staan waar het goed voor is. Ik wilde graag het positieve effect van kleuren weergeven", dus maakte zij een schilderij over acrylthee. Ook drukke schilderijen geven weer hoe zij zich voelde, 'daar zat mijn hoofd heel vol'. Iedereen ziet iets anders in har schilderijen dat mg ook, maar voor Sofie is er altijd duidelijkheid welk gevoel ze had toen ze aan een schilderij werkte. In moeilijke tijden is het schilderen voro Sofie een grote steun geweest.

Weekkrant over eerste expo

oktober 2004

De weekkrant interviewde mij over mijn eerste expositie: "Als meisje van 4 wist ze al dat ze kunstenares wilde worden. Nu is ze 17 jaar en heeft ze haar twee levensdoelen, zoals ze het zelf noemt, al bereikt. Sofie Rozendaal uit Nieuwendijk heeft volgende week haar eerste eigen kunstexpositie en al een tijdje een platencontract op zak. Over dat laatste wil ze nog niet te veel kwijt, over haar tentoonstelling des te meer. Lees meer:


Op haar slaapkamer, die deels is ingericht als atelier, staat een groot doek waar Sofie mee bezig is. Het eerste dat opvalt zijn de grote ogen op het doek die je aanstare. Ook andere doeken, groot en klein, die her en der in haar kamer staan of hangen, hebben bijna allemaal grote ronde ogen. "Groot en kwetsbaar", legt sofie uit. "En vaak paarden, maar dan wel heel pluizig. Alsof ze knuffelbaar zijn." In de hal van de ouderlijke woning staan Sofies schilderijen in rijen opgesteld. Ze hingen tot voor kort in het gemeentehuis van Korendijk waar zij samen met andere kunstenaars exposeerde. De uitnodiging daar te exposeren kwam redelijk onverwacht. Sofie moest een zieke collegakunstenaar vervangen. "Het was echt heel leuk. Als je ziet wat voor reacties er allemaal in het gastenboek staan, die durf ik geen twee keer te lezen. Daar word ik helemaal verlegen van", glimlacht ze. Vanaf 1 november hangt het werk van de jeugdige Nieuwendijkse in cultureel centrum De Lindehoeve in Oud-Beijerland. De opening is gepland op vrijdag 5 november om 19.30 uur. Een bijzonder moment, vindt Sofie. Haar schilderijen, die ze vaak in een of twee dagen afrondt, zijn veelal kleurig en signeert ze met Sofie of Soof. Wanneer welke naam hangt af van haar bui. Behalve de ogen zijn ook een uiltje en paarden een veel terugkerend element in har werk. "Het uiltje heet 'Lietje'. Die teken ik al naf mijn vijftiende. Voor die tijd tekende ik twee jaar lang paarden. Echt alleen maar paarden. Ik heb uren bij mijn paard Lotje in de wei gezeten om goed een paard te leren tekenen. Dat heb ik door haar geleerd." Naast haar eerste expositie is Sofie ook druk doende met het platencontract dat ze heeft. Ze wil er nog maar weinig over kwijt. Het contract werd haar aangeboden nadat ze een demo naar een platenmaatschappij had gestuurd. Zowel de teksten als muziek schrijft ze zelf. Van jongs af aan speelt Sofie piano. Ze zingt Nederlandstalig, een beetje 'cross-over', noemt ze het zelf. Dus van alles wat. "Het is half praten, half zingen wat ik doe", legt ze uit. Wanneer haar eerst cd op de markt komt, kan ze nog niet zeggen. Eigelijk had het al zo ver moeten zijn, maar een scooterongeluk in mei van dit jaar is de oorzaak van de vertraging. Hoewel ze, volgens eigen zeggen, haar levensdoelen al heeft bereikt, is er nog een hele grote wens: een eigen boek. "Ik ben al aan het schrijven", vertelt ze bescheiden. "Ik doe mijn best en zie wel heo het verder loopt. Het gaat allemaal erg snel. Als je ziet wat zo'n expositie allemaal teweeg brengt. En dan die cd, ik ben benieuwd hoe dat verder gaat. Je moet toch afwachten of het goed valt."